W starożytności, w pierwszych wiekach naszej ery w tzw. okresie wpływów rzymskich, cały obszar stanowił jednolitą    prowincję kulturową. Występowała tutaj archeologiczna kultura Przeworska i jej regionalne formy. We wczesnym średniowieczu osadnikami na tych terenach były ludy kultury kurhanów ciałopalnych. Reliktem tego osadnictwa jest cmentarzysko ciałopalne, kurhanowe w Rogowie nazywane do dzisiaj „tureckimi mogiłami". Od IX aż po 1 połowę XI wieku rozwijało się tu osadnictwo mazowieckie postępujące przede wszystkim wzdłuż ważnego szlaku lądowego Warszawa-Drohiczyn. W XI wieku rozpoczęła się również kolonizacja ruska, idąca głównie wzdłuż szlaku wodnego, jakim była rzeka Bug. Z tego czasu pochodzi grodzisko w miejscowości Włodki datowane na XI-XII w. jest to grodzisko pierścieniowate, o wymiarach 190 x 120 m, otoczone fosą szerokości 12 m. Wysokość wału wynosi od 2,5 m do 4 m. Do 1323 roku Podlasie należało do Rusi, a następnie wchodziło w skład Wielkiego Księstwa Litewskiego. W tym czasie rozwinęło się osadnictwo, zarówno mazowieckie, jak i ruskie. Powstało wiele parafii i miast, do najwcześniejszych erekcji parafialnych zalicza się Wyrozęby - 1438 r.,Skrzeszew - 1446r. Na podstawie uchwały Sejmu w Lublinie w 1569 r. Podlaskie weszło w skład Korony. Wówczas zakończył się długi proces kształtowania granic Podlasia, które przetrwały w zasadzie do rozbiorów Polski. Po trzecim rozbiorze obszar całej obecnej gminy Repki znalazł się pod zaborem austriackim. W okresie Księstwa Warszawskiego należał do departamentu siedleckiego, a od 1815 roku do odzyskanej  niepodległości wchodził w skład województwa podlaskiego, później kolejno guberni podlaskiej, siedleckiej i lubelskiej. Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku teren gminy znalazł się w województwie warszawskim. Po II wojnie światowej powrócono do podziału z 193.9 roku. W wyniku nowego podziału w 1975 roku gmina Repki znalazła się w województwie siedleckim, a obecnie od 1.01.1999 roku w województwie mazowieckim.